Το κυκλοφοριακό είναι στο μυαλό μας!

 

 

 

Σε μία πόλη μερικών χιλιάδων κατοίκων,όπως η Πάτρα, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να συζητά κανείς επί τόσα χρόνια, το πώς θα λύσει το μεγάλο της κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Όχι ότι τα προβλήματα δεν πρέπει να ξεψαχνίζονται, να βασανίζονται ως προς τις λύσεις τους, αλλά μία ανακύκλωση των ίδιων επιχειρημάτων ή και διλημμάτων, δεν βοηθούν ώστε οι λύσεις αυτές να δίδονται, να εφαρμόζονται και να δοκιμάζονται, στο χρόνο που πρέπει, πριν το πρόβλημα πάρει άλλες διαστάσεις.

Για μελέτες, όλοι έχουν ακούσει κάτι, από πολλές δημοτικές αρχές που πέρασαν από το μέγαρο της Μαιζώνος και τις άφησαν κάπου... να εκπονούνται.

Σήμερα, χρόνια πολλά από τότε που διαπιστώθηκε ότι το ιστορικό κέντρο δεν αντέχει την υπερχρήση αυτοκινήτων, τη ραγδαία αύξηση του αριθμού αυτών ανά οικογένεια, αλλά και την επιπρόσθετη επιβάρυνση από γειτονικούς δήμους ή και ξένους επισκέπτες, ίσως είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, για το τώρα, το αύριο, για μια καλύτερη και πιο άνετη πόλη.

Όμως, όλη αυτή την περίοδο που κάποιοι αιρετοί πιθανά κωλυσιεργούσαν ή βολεύονταν πίσω από τεχνικές και γραφειοκρατικές χρονοβόρες διαδικασίες και οι εκλογικές αναμετρήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη, δίχως την «καυτή πατάτα» στην ατζέντα τους, σίγουρα κάποιοι έτριβαν τα χέρια τους για να μην διαταραχθεί, η γειτονιά τους ή το κατάστημά τους και η καθημερινή τους συνήθεια όπως αυτοί τη θέλουν.

Και η εικόνα της πόλης; Η ταλαιπωρία επαγγελματιών, πολιτών με παιδιά, οι δουλειές που πρέπει να διεκπεραιωθούν σε στενούς χρόνους;

Η εικόνα της πόλης που επιλέγει ο κάθε επισκέπτης να αφήσει τα ωραία του τα λεφτά, για λίγες μέρες καλοπέρασης, ξεκούρασης και αναψυχής;

Τι αλήθεια θέλουν, όσοι (λίγοι ή πολλοί) κρατούν ψηλά τη σημαία του «όχι», σε μονοδρομήσεις, πεζοδρομήσεις, κυκλοφοριακές αλλαγές, διανοίξεις, πράσινο, χώρους ποδηλάτων, ΑμεΑ, ασφαλές και γρήγορο ελεγχόμενο παρκάρισμα, στο κέντρο;

Πιθανά την κλασική επιθυμία:

Να παρκάρω ένα ή περισσότερα αυτοκίνητά μου μπροστά από το σπίτι μου, το ίδιο και στο μαγαζί μου, το γραφείο, την εργασία μου ή την υπηρεσία που πρέπει να πάω και... άσε τους άλλους να παιδεύονται.

Με νοοτροπίες δεκαετιών και συνυπολογίσιμα πολιτικά κόστη, το ερώτημα... «βρε τίποτα δεν αλλάζει σ' αυτή την πόλη», βρίσκει αυτομάτως απάντηση.

Τι; Οι επιστήμονες άλλα λένε;

Ε, όχι και να κάνουν αυτοί κουμάντο στη ζωή μας!!!