Κρίση...

 

 

Κρίση , η πλέον δημοφιλέστερη λέξη των τελευταίων οκτώ  ετών.

Οικονομική κρίση.

Η φράση που στάθηκε ικανή να "χαστουκίσει" κάθε Έλληνα ξεχωριστά και να καταφέρει έως ένα επίπεδο να τον ξυπνήσει από τον "λήθαργο' του άσκοπου καταναλωτισμού και από την νοοτροπία "αφού ο γείτονας, γιατί όχι και εγώ;"

Και λέω εν μέρει φυσικά γιατί όταν ένας καλά υπνωτισμένος λαός ξυπνά απότομα απο την επίπλαστη ευημερία και τον νεοπλουτισμό , είναι καταδικασμένος να ζήσει και άλλες κρίσεις.

Κρίσεις οικογενειακές, κοινωνικές, ταξικές,  ψυχολογικές ....γενικά κρίσεις....

Το μεγάλο ζήτημα όμως είναι πως απο την διαχείριση αυτών των κρίσεων προκύπτουν συμπεράσματα σχετικά με την παιδεία του λαού.

Και δυστυχώς εδώ αποδείξαμε ότι η παιδεία μας έχει πάει περίπατο. Ξαφνικά, η κοινωνία έγινε ανθρωποφάγα... Οι άνθρωποι άρχισαν από ένα σημείο και μετά

να ασχολούνται με το πόσο πεινά ο δίπλα για να παρηγορήσουν για την δική τους πείνα και όχι για να του πάνε ένα πιάτο φαγητό.

Στον εργασιακό χώρο πέφτουν κορμιά , πέρα απο ηθική και αξίες, για ένα μεροκάματο που αν μας το πρότειναν πριν απο κάποια χρόνια θα γελούσαμε μέχρι δακρύων, στις οικογένειες γονείς πελαγωμένοι οι οποίοι

παλεύουν να εξηγήσουν στα παιδιά τους ότι πλέον δεν μπορούν να προσφέρουν, η ανεργία "καλπάζει" και κάπου εκεί όλοι πρέπει να αντιμετωπίσουν το

κοινωνικό στάτους

που μας αποχαιρέτησε τόσο ξαφνικά...Πρέπει να χαιρετήσουν κάθε καλοπέραση, κάθε επώνυμο ρούχο που όποιος το φορούσε ταυτόχρονα αποκτούσε αξία η προσωπικότητα του,

τις διακοπές, τα μπουζούκια... Την θέση τους πήρε ο ΕΝΦΙΑ, η εφορία, τα έξοδα , οι αυξήσεις ή με μία λέξη η ...επιβίωση.

Κάποιοι σίγουρα θα λένε ότι όλα τα παραπάνω είναι απλά το αίσθημα της επιβίωσης. Διαφωνώ. Όλοι θέλουν να επιβιώσουν, αλλά ο τρόπος που επιλέγεις να το κάνεις είναι το σπουδαιότερο όλων. Πέρα από την οικονομική κρίση το σημαντικότερο που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια είναι η κρίση εν τέλει των ηθών και των αξιών.

Οι μάσκες έπεσαν , να και ένα ακόμα καλό της κρίσης... Όλοι αποκάλυψαν βίαια το πραγματικό τους πρόσωπο.... Το ήθος , τις αξίες.... Είναι αυτό που ο λαός πολύ απλά και εύστοχα λέει στα δύσκολα φαίνονται όλοι και όλα....

Γίναμε ο λαός του καναπέ, που αρκετοί προσπαθούν να περισώσουν κάτι από την λάμψη του παρελθόντος λάμψη που χάθηκε και η εξαφάνιση της στάθηκε ικανή να προκαλέσει ακόμα και κατάθλιψη , κρίσεις πανικού....

Βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι, και είναι πολλοί, οι οποίοι έχουν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συμβαίνει και γνωρίζουν ότι η μεγάλη νίκη απέναντι σε αυτή την κρίση , με το ντόμινο των συνεπειών είναι να βγουν με το κεφάλι ψηλά, με ένα μάθημα απο το πάθημα, με την ίδια ανθρωπιά που μπήκαν σε αυτή την "κατάρα" της κρίσης ....