Η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου μαστού

Οι γυναίκες που ζουν σε πόλεις με ατμοσφαιρική ρύπανση είναι πιθανότερο να έχουν πυκνούς μαστούς, γνωστός παράγοντας κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Breast Cancer Research.

Επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας Δρ Λουυσιν Γιανγκτζγιαν, μελέτησε ιατρικά αρχεία σχεδόν 280.000 γυναικών, 40 ετών και άνω, που είχαν υποβληθεί σε μαστογραφικό έλεγχο. Οι ερευνητές τις ταξινόμησαν σε ομάδες ανάλογα με την πυκνότητα των μαστών τους: πυκνοί ή λιπώδεις. Επίσης, εξέτασαν πόσο ατμοσφαιρικά επιβαρυμένες ήταν οι περιοχές που ζούσαν οι γυναίκες.

«Οι γυναίκες με πυκνούς μαστούς έχουν 20% περισσότερες πιθανότητες να έχουν εκτεθεί σε ατμοσφαιρικό νέφος, αλλά έχουν και 12% λιγότερες πιθανότητες να έχουν εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα μικροσωματιδίων, τα οποία εισχωρούν βαθιά μέσα στους πνεύμονες», εξηγεί η ερευνήτρια.

Αναφορικά με το ερώτημα πως η ατμοσφαιρική ρύπανση σχετίζεται με την πυκνότητα των μαστών, η Δρ Γιανγκτζγιαν εξηγεί ότι «ορισμένες χημικές ουσίες που εμπεριέχονται στα μικροσωματίδια μπορεί να έχουν ιδιότητες που διαταράσσουν την ομαλή ενδοκρινική λειτουργία».

Το ενδοκρινικό σύστημα περιλαμβάνει αδένες που εκκρίνουν ορμόνες στο σώμα. Άρα η διαταραχή της ενδοκρινικής λειτουργίας μπορεί να τροποποιήσει την δραστηριότητα των οιστρογόνων και των αυξητικών παραγόντων και αυτό με τη σειρά του να προκαλέσει πολλαπλασιασμό των μαστικών κυττάρων. «Αν συμβεί αυτό, τότε αυξάνεται η μαστική πυκνότητα», εξηγεί η ερευνήτρια.

Οι γυναίκες με πολύ πυκνούς μαστούς έχουν έως πενταπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρκίνου του μαστού, ενώ ο εντοπισμός των καρκινικών όγκων σε αυτές τις ασθενείς μπορεί να μην είναι εύκολος.

Από την επεξεργασία των δεδομένων προέκυψε ότι, τα υψηλά επίπεδα όζοντος είχαν την αντίδραση επίπτωση στην μαστική πυκνότητα. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι το όζον μπορεί να προκαλέσει κυτταρικό θάνατο, γεγονός που εξηγεί γιατί η έκθεση στο όζον σχετίζεται με λιγότερο πυκνούς μαστούς.