(ΦΩΤΟ)-ΠΑΤΡΑ:Παρουσίαση βιβλίων του ποιητή και πεζογράφου Μάριου Μιχαηλίδη

Η παρουσίαση των δύο τελευταίων βιβλίων του ποιητή και πεζογράφου Μάριου Μιχαηλίδη, του μυθιστορήματος «Η Απειλή» και της ποιητικής συλλογής «Τέφρα Ονείρων», την Παρασκευή το βράδυ στο βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, εξελίχθηκε σε μια υψηλού επιπέδου λογοτεχνική βραδιά, όπως ήταν αναμενόμενο, άλλωστε. Την μυσταγωγία των λέξεων, των χρωμάτων, τον κυματισμό των ήχων, των ανησυχιών και των προσδοκιών του γλωσσοκεντρικού, όπως έχει χαρακτηριστεί ποιητή και πολυβραβευμένου λογοτέχνη, ήλθαν να αγκαλιάσουν μυστηριακά και να αναδείξουν επιμέρους στοιχεία της ποίησής του, αλλά και της πεζογραφίας του, οι αναλύσεις που έκαναν πάνω στο έργο του, δύο εξαίρετοι λογοτέχνες, ο φιλόλογος και συγγραφέας Κώστας Λογαράς και ο ποιητής Σωτήρης Βαρνάβας.

Πρώτος μίλησε ο φιλόλογος και συγγραφέας Κώστας Λογαράς, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: «Ο Μάριος Μιχαηλίδης συλλαμβάνει μια καθολική ιδέα και πάνω της χτίζει έναν φανταστικό κόσμο. Δεν νοιάζεται για την αληθοφάνεια  ή μη  των γεγονότων της αφήγησης. Αρκεί ο συμβατικός, συχνά σουρεαλιστικός αυτός κόσμος των μυθιστορημάτων του να υπηρετεί την ιδέα του. (Στο πρόσφατο μυθιστόρημα « Η Απειλή» αυτή η ιδέα αφορά τη σημερινή αλλοτρίωση και την διάβρωση μιας κοινωνίας)

Και στα τρία από τα πέντε έργα της πεζογραφίας του, τον «Οστεοφύλακα», τον «Ανακριτή», και το τελευταίο του «Η απειλή» ακολουθεί την ίδια τεχνική. Κάτω από τον μονολεκτικό τίτλο – ακόμα κι αν αυτός παραπέμπει σε συγκεκριμένο πρόσωπο όπως λχ τον τάδε «Οστεοφύλακα», ή τον δείνα «Ανακριτή», όμως υπολανθάνει μια γενικότερη ιδέα, μία κατάσταση που πάνω της θα βασιστεί η ιστορία του. Το ομολογεί, μάλιστα, ο αφηγητής στο τελευταίο μυθιστόρημα: Τα όσα συνέβηκαν τον τελευταίο καιρό έμοιαζαν να μην είναι τού κόσμου τούτου – θα πει στη σελ. 72, της «Απειλής»)

Ωστόσο, ενώ ο αναγνώστης αποφαίνεται τελικά, «ναι, δεν μπορεί να έγιναν ποτέ αυτά που λέει ο συγγραφέας» όμως, κατά έναν παράδοξο τρόπο, τα υλικά με τα οποία χτίζει σελίδα- σελίδα, ενότητα με ενότητα την ιστορία του ο Μιχαηλίδης είναι πολύ γνωστά στον αναγνώστη : από την τρέχουσα πραγματικότητα, από την ειδησεογραφία της εποχής, από πρόσωπα αναγνωρίσιμα (που ενίοτε κατονομάζονται), τόπους γνωστούς, από την πολιτική επικαιρότητα. Παραδείγματος χάρη, οι Καλαβρυτινοί μαστόροι και το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων εμπλέκονται στην φανταστική ιστορία της «Απειλής». Δεν αναπαριστά τα ήδη γνωστά, δεν περιγράφει τα ιστορικά γεγονότα αλλά συνθέτει με τα υλικά αυτά μιαν άλλη ιστορία. Αυτόνομη, ανεξάρτητη, εντελώς διαφορετική και με άλλη θεματική. Την οποία αφηγείται.

Αυτό σε μπάζει στην ατμόσφαιρα του συμβατικού του κόσμου ο οποίος υπηρετεί τη δική του ιδέα – αποκλειστικά και μόνον αυτήν. Με αποτέλεσμα να ζωντανεύει μπροστά στα μάτια σου μια διαφορετική πραγματικότητα. Σαν να βλέπεις αμοντάριστα πλάνα κινηματογραφικής ταινίας. Έχεις συνείδηση ότι γυρίστηκαν αλλά αδυνατείς να τα κατατάξεις, να τα βάλεις στη σειρά: να κατανοήσεις πώς; Πώς συντελείται η σουρεαλιστική αυτή ιστόρηση των γεγονότων;

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο ποιητής Σωτήρης Βαρνάβας ο οποίος, μιλώντας για την «Τέφρα Ονείρων», σημείωσε χαρακτηριστικά: «....Στην "Τέφρα Ονείρων" του Μάριου Μιχαηλίδη η ποιητική στόχευση είναι οι διαρκείς ψυχικές διεργασίες, που προκύπτουν με την συνύπαρξη του Προεγώ και Υπερεγώ και την ανταγωνιστική σχέση που τη διέπει. Oι αλλεπάλληλες μάχες και θυσίες διαδέχονται η μια την άλλη με εμπλοκή όλων ανεξαιρέτως των ψυχικών δυνάμεων του ανθρώπινου είδους, που παίρνουν τη μορφή ενός διαρκούς πολέμου με αιώνιες προετοιμασίες και περιπέτειες για την παλιννόστηση τελικά στην πατρώα γη, την αρχέγονη μνήμη.

Μέσα σε όλη τη σύγχυση των συγκρουσιακών καταστάσεων, το έργο υφίσταται τις συνέπειες της καταστροφικής υπερτροφίας και του φανατισμού υπέρ των κανόνων του πολιτισμού, οι οποίοι τελικά χάνουν τον προορισμό τους και χρησιμοποιούνται προσχηματικά για επίτευξη αλλότριων στόχων από εκείνους για τους οποίους θεσπίσθηκαν. Το προφητικό αισθητήριο του ποιητή διαβλέπει την καταστροφή εξ αιτίας αυτού και η αγωνία της ακύρωσης και πλησμονής του έργου του κορυφώνεται.

Οπωσδήποτε ένα σκυλί βρίσκεται στην ποίησή μας

Κάποτε τα σκυλιά μας τα φαρμακώνουν

Το σώμα τους στεγνώνει

Και γίνονται πολτός στη μοίρα της ασφάλτου

Τότε μιας ποίησης η πλησμονή μέσα μας σφαδάζει

 

Δεν μπορεί παρά να σταθεί κανείς στον τελευταίο στίχο και να τον αποδώσει στην αγωνία του ποιητή για την τύχη του έργου του και του κάθε λογής πνευματικού ή καλλιτεχνικού δημιουργήματος....

Ο Μάριος Μιχαηλίδης, εμφανώς συγκινημένος, άλλα και εντυπωσιασμένος στην αποφώνησή του, μίλησε για δυο υπέροχα δοκίμια εντελώς διαφορετικά από όσα έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα για το έργο μου. «Ο Κώστας Λογαράς, είπε, περιηγήθηκε σχεδόν σε όλα τα αφηγήματά μου μου με ιδιαίτερη ευστοχία, ενώ ο Σωτήρης Βαρνάβας μπήκε βαθιά στην ουσία αυτής της ποιητικής μου συλλογής, σύνθεση την ονομάζει ο ίδιος».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία, τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, την Ένωση Κυπρίων Αχαΐας και το λογοτεχνικό περιοδικό www.Diapolitismos.net. Το συντονισμό έκανε ο δημοσιογράφος Κώστας Μπουλμπασάκος.

Βιογραφικό Μιχαηλίδη

Ο ποιητής και πεζογράφος Μάριος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στην Κύπρο και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και απέκτησε MA από το πανεπιστήμιο Arkansas (ΗΠΑ). Τρία έργα του – η ποιητική συλλογή «Σαν άλλοθι οι λέξεις» (Μεταίχμιο 2004), το μυθιστόρημα «Ο Οστεοφύλαξ» (Μεταίχμιο 2007) και η νουβέλα «Ο Ανακριτής» (Γαβριηλίδης 2012)- τιμήθηκαν με το κρατικό βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Το μυθιστόρημά του «Ανατολικά της Αττάλειας-Βόρεια της Λευκωσίας» (Momentum 2014) μεταφράστηκε στα τουρκικά και στα γερμανικά. Το πιο πρόσφατο έργο του (Μάιος 2016) η ποιητική συλλογή «Τέφρα Ονείρων», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.

  • [1] Μάριος Μιχαηλίδης, Ο Οστεοφύλαξ, Κρατικό Βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας- υποψήφιο για τα βραβεία των περιοδικών Διαβάζω και δε-κατά (Athens Prize of Literature)
  • [2] Μάριος Μιχαηλίδης, Τα κρόταλα του χρόνου, Μεταίχμιο 2010, Ο Ανακριτής, Γαβριηλίδης 2012, (Κρατικό Βραβείο Κύπρου) Ανατολικά της Αττάλειας, Momentum 2014,
  • [3] Μάριος Μιχαηλίδης, Σαν Άλλοθι οι Λέξεις Μεταίχμιο 2004, Κρατικό Βραβείο Κύπρου