|

 

 

 

Σε μία πόλη μερικών χιλιάδων κατοίκων,όπως η Πάτρα, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να συζητά κανείς επί τόσα χρόνια, το πώς θα λύσει το μεγάλο της κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Όχι ότι τα προβλήματα δεν πρέπει να ξεψαχνίζονται, να βασανίζονται ως προς τις λύσεις τους, αλλά μία ανακύκλωση των ίδιων επιχειρημάτων ή και διλημμάτων, δεν βοηθούν ώστε οι λύσεις αυτές να δίδονται, να εφαρμόζονται και να δοκιμάζονται, στο χρόνο που πρέπει, πριν το πρόβλημα πάρει άλλες διαστάσεις.

Για μελέτες, όλοι έχουν ακούσει κάτι, από πολλές δημοτικές αρχές που πέρασαν από το μέγαρο της Μαιζώνος και τις άφησαν κάπου... να εκπονούνται.

Σήμερα, χρόνια πολλά από τότε που διαπιστώθηκε ότι το ιστορικό κέντρο δεν αντέχει την υπερχρήση αυτοκινήτων, τη ραγδαία αύξηση του αριθμού αυτών ανά οικογένεια, αλλά και την επιπρόσθετη επιβάρυνση από γειτονικούς δήμους ή και ξένους επισκέπτες, ίσως είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, για το τώρα, το αύριο, για μια καλύτερη και πιο άνετη πόλη.

Όμως, όλη αυτή την περίοδο που κάποιοι αιρετοί πιθανά κωλυσιεργούσαν ή βολεύονταν πίσω από τεχνικές και γραφειοκρατικές χρονοβόρες διαδικασίες και οι εκλογικές αναμετρήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη, δίχως την «καυτή πατάτα» στην ατζέντα τους, σίγουρα κάποιοι έτριβαν τα χέρια τους για να μην διαταραχθεί, η γειτονιά τους ή το κατάστημά τους και η καθημερινή τους συνήθεια όπως αυτοί τη θέλουν.

Και η εικόνα της πόλης; Η ταλαιπωρία επαγγελματιών, πολιτών με παιδιά, οι δουλειές που πρέπει να διεκπεραιωθούν σε στενούς χρόνους;

Η εικόνα της πόλης που επιλέγει ο κάθε επισκέπτης να αφήσει τα ωραία του τα λεφτά, για λίγες μέρες καλοπέρασης, ξεκούρασης και αναψυχής;

Τι αλήθεια θέλουν, όσοι (λίγοι ή πολλοί) κρατούν ψηλά τη σημαία του «όχι», σε μονοδρομήσεις, πεζοδρομήσεις, κυκλοφοριακές αλλαγές, διανοίξεις, πράσινο, χώρους ποδηλάτων, ΑμεΑ, ασφαλές και γρήγορο ελεγχόμενο παρκάρισμα, στο κέντρο;

Πιθανά την κλασική επιθυμία:

Να παρκάρω ένα ή περισσότερα αυτοκίνητά μου μπροστά από το σπίτι μου, το ίδιο και στο μαγαζί μου, το γραφείο, την εργασία μου ή την υπηρεσία που πρέπει να πάω και... άσε τους άλλους να παιδεύονται.

Με νοοτροπίες δεκαετιών και συνυπολογίσιμα πολιτικά κόστη, το ερώτημα... «βρε τίποτα δεν αλλάζει σ' αυτή την πόλη», βρίσκει αυτομάτως απάντηση.

Τι; Οι επιστήμονες άλλα λένε;

Ε, όχι και να κάνουν αυτοί κουμάντο στη ζωή μας!!!

Τι πάει καλά δηλαδή;

 

 

 

Η έλευση του 2017, ενείχε τη φυσιολογική ευχή για καλύτερη χρονιά, πέρα από κάθε ταύτιση  με κόμματα, πολιτικές και μικροπολιτικές διαθέσεις.

Δεν πέρασαν, παρά μονάχα ελάχιστες μέρες για να διαφανούν, σε κάθε τομέα, προβληματικές καταστάσεις και δυσοίωνες επόμενες μέρες.

Οι κυβερνώντες, θεωρούν ότι το 2017 θα είναι  χρονιά ανάκαμψης και ανάπτυξης, με τα δεδομένα  της χώρας ν'αλλάζουν προς το θετικότερο, αλλά τι ακριβώς εννοούν, κανείς δεν ξέρει.

Τι πάει καλά όμως, με μια απλή και νηφάλια ανάγνωση των τωρινών καταστάσεων;

- Στην οικονομία, οι νέοι έμμεσοι φόροι "βροχή", στην παπατημένη  όλων των κυβερνήσεων, με τους παλιούς να παρατείνονται αφαιμάζοντας κοσμάκη, για πρωτογενή πλεονάσματα  στο βρόντο.

-Στις σχέσεις με τους δανειστές-που μας κρατούν ζωντανούς οικονομικά  - ο κίνδυνος να στερέψουν  τα δημόσια ταμεία και να ζήσουμε μέρες του '15,είναι ορατός.

-Στην υγεία, κόσμος που θα' πρεπε να ζήσει πεθαίνει, σε ένα νοσηρό και υποχρηματοδοτούμενο  σύστημα που μας ρεζιλεύει  παγκόσμια και μας κάνει να τρέμουμε ως πιθανοί ασθενείς.

-Στην παιδεία, όλα αλλάζουν , στην κοινή πρακτική των υπουργών του χώρου να αφήσουν  πίσω τους μια κάποια δήθεν μεταρρύθμιση.Ολοήμερα μισακά, πανελλήνιες με νέα χρονικά δεδομένα  και τριτοθάθμια εκπαίδευση υποβαθμισμένη με χαμηλή απόδοση στην αγορά εργασίας.

-Στην απασχόληση, οι άνεργοι σκαρφαλώνουν σε πάνω από 1 εκατομμύριο το μήνα  και γονείς με παππούδες έχουν αναλάβει το ρόλο...του εργοδότη.

-Στην επιχειρηματικότητα, εισφορές, φορολογία και καταναλωτική αδυναμία, οδηγούν σε λουκέτα και μαρασμό.

-Στις τράπεζες, το κούρεμα καταθέσων μπορεί να μην ήρθε ακόμα, αλλά η πενιχρή ρευστότητα  πνίγει επαγγελματίες και τα κόκκινα  δάνεια παρεμένουν μόνιμη θηλιά στους αγνούς και όχι υπερβολικούς δανειολήπτες.

-Στην ασφάλεια,η αστυνομία υποτιμάται και πασχίζει μόνη της, αλλά τα Εξάρχεια έχουν μόνιμους "ένοικους" τους  γνωστούς-αγνώστους "μπαχαλάκηδες".

-Στην διαφθορά, τα φάρμακα κάνουν "δρομολόγια" εκατομμυρίων, στα καύσιμα το οικονομικό παιχνίδι συνεχίζεται και οι φαταούλες, τρώνε παντού καλά, όπως πάντα.

Τελικά, στη μακρά  λίστα της καθημερινότητας, πού ακριβώς είναι η ελπίδα;         Νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τους πολίτες...και έτσι είναι.

Οι πολίτες θα το καταλάβουν ποτέ κι αν ναι πότε και πώς θα αντιδράσουν;

 

 

 

 

Μετά από μία μακρά περίοδο ύφεσης και υπανάπτυξης,που έχει συμπαρασύρει - την τελευταία 7ετία- νοικοκυριά,μαγαζιά αλλά ακόμα και επιχειρήσεις κολοσσούς,η λέξη ανάπτυξη ακούγεται εύκολα επικοινωνιακά,πλην όμως φαντάζει μαγική και άπιαστη.

Όλες οι κυβερνήσεις,δίχως αυτό να σημαίνει πως ήταν ή παραμένει "παιχνιδάκι", χαράτσωναν για να εισπράξουν,αλλά παράλληλα δεν φρόντισαν να οικοδομήσουν εκείνες τις βάσεις,στις οποίες η χώρα θα μπορούσε να πατήσει για να ξαναστηθεί ο παραγωγικός της ιστός.

Η συνταγή δεν είναι δύσκολη,αλλά στην ελληνική επικράτεια,σπάνια επιχειρήθηκε να βρει εφαρμογή,με κανόνες διεθνώς αποδοτικούς και προϋποθέσεις ασφαλούς δημιουργίας νέων και καινοτόμων θυλάκων,που θα προσέφεραν ευκαιρίες απασχόλησης, πρότυπης δημιουργίας και συνεισφοράς στην εθνική οικονομία.

Η Ελλάδα,έμαθε επί χρόνια, να αρκείται στα εύκολα,στα τετριμμένα και στα συντηρητικά.Είναι εκείνες οι περιπτώσεις,που πρώτοι οι πολιτικοί των κομμάτων εξουσίας καλόμαθαν τους ψηφοφόρους τους προς άγρα κουκιών και φωνασκούντες αντιπολιτευόμενες παρατάξεις που βολεύτηκαν πίσω από χαριστικές θεσούλες εργασίες και συνδικαλιστική ασυδοσία,οδηγώντας σε λουκέτα και στρατιές ανέργων.

Σήμερα όμως, υπάρχει κάτι το χειρότερο στο χώρο του επιχειρείν, αφού οι πολιτικές χαρακτηρίζονται από δειλία και "στεναχώριες" στο άκουσμα του όποιου ιδιώτη επενδυτή,προβάλλοντας άλλοτε περιβαλλοντικά εμπόδια κι άλλοτε ιδεοληπτικά "δεν", που διαδίδονται παντού, πλασάροντας τη χώρα ως αποκρουστική και αφιλόξενη επιχειρηματικά.Είναι τότε που ο επενδυτής νιώθει την κρατική έχθρα, το ρούφηγμα του "μεδουλιού" του και τον κίνδυνο η ίδια η κυβέρνηση να του στείλει καμιά δεκαριά συνδικαλισταράδες...τρέχοντάς τον στα δικαστήρια και σε όλες τις σχετικές (συναφείς με τον εργασιακό χώρο) υπηρεσίες,για να του κάνουν το βίο αβίωτο!

Έμαθαν παράλληλα το λαό,να αρκείται στα 2μηνα,5μηνα και παλιότερα στα stage και να μην έχει την κουλτούρα της παραγωγής αλλά αντιθέτως της...καρέκλας και της ευκαιριακής δουλειάς ή μάλλον καλύτερα ...δουλείας!

Τα όσα οι προηγούμενες κυβερνήσεις έλεγαν - τάχα αναπτυξιακά- ήσαν  μόνο τα διατραπεζικά σχέδια και μια Cosco, η δε σημερινή έχει αρκεστεί στη διαμάχη των Σκουριών, των μεγάλων Λιμένων και του αναθεματίσματος για αεροδρόμια,τρένα και αναπλάσεις...τύπου Ελληνικού.

Ακούν ιδιώτης και ανατριχιάζουν,φρενάροντας ιδιωτικά κεφάλαια και θέσεις εργασίας.Μιλούν για δουλειές των 300 και 400 ευρώ αλλά κουβέντα για τις χιλιάδες των...0 ευρώ!

Λένε για τον νέο αναπτυξιακό νόμο και τον προβάλλουν χωρίς πίστη σ' αυτόν.Μιλούν για 4 δισεκατομμύρια αλλά κι οι ίδιοι ξέρουν πως πάνω από 700 εκατομμύρια δεν μπορούν να ρίξουν στην αγορά μέσα στην προσεχή 5ετία.

Οι μηδενικοί δείκτες ανάπτυξης και τα δήθεν πρωτογενή πλεονάσματα με αριθμητικά φτιασιδώματά,δεν είναι πρόοδος κι ούτε πρόκειται να την φέρει.

Δεν υπάρχει φως;Όσο οι πολιτικοί θα αλληθωρίζουν σε τακτοποίηση ημετέρων και ρουσφετάκια μήπως και κρατήσουν το έδρανό τους και το μισθό τους στη Βουλή, τόσο η χώρα θα μένει πίσω και θα εκπαραθυρώνεται πανευρωπαϊκά.

Όσο η νοοτροπία των πολιτών είναι ταυτισμένη με το άκουσμα των ευχάριστων και εύκολων, τόσο θ' αρκούνται στα πολύ λίγα ή και στα καθόλου,νομίζοντας ότι ζουν στην Ελλαδάρα που...κάνει διακοπές με δανεικά, γεμίζει τα κλάμπ με μία μπύρα στο χέρι μέχρι το πρωί, με τα τελευταία smartphones στο χέρι και...υβρίζοντας εύκολα τους κακούς πολιτικούς - που οι ίδιοι έχουν  θρέψει- στο Facebook και στο twitter.

Ανάπτυξη ναι...αλλά ας κοιταχτούμε πρώτα όλοι στον καθρέπτη μας.Είναι σίγουρο πως εκεί θα δούμε τους εαυτούς μας...στο Μαξίμου,στα Υπουργεία και στο Κοινοβούλιο και βέβαια την απύθμενη μιζέρια μας, ως λαός που του αρέσει το ψέμα, ο άκρατος εθνικισμός (σε όλα πρώτη η Ελλάδα) και το φουμάρισμα!!!

Πριν από ένα και πλέον χρόνο, οι Έλληνες, βρισκόμενοι στα όριά τους από τα πολλά οικονομικά βάρη, τα χαράτσια και τα έμμεσα φορολογικά μέτρα, έλπισαν πως μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να πολεμήσει τη μονόχνοτη λιτότητα, τα εργασιακά αδιέξοδα και την οικονομική ασφυξία.
Και καλά έκανε, αφού στη ζωή και την καθημερινότητα πάντα ο καθένας πιστεύει στο καλύτερο ή το πιο ελπιδοφόρο και διαφορετικό, χολωμένος από το πολιτικό σύστημα που διαχειρίστηκε τα κοινά της χώρας από τη μεταπολίτευση και μετά.
Σήμερα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ...σέρνεται επί μήνες σε παλικαριές, παράλληλα προγράμματα κενού περιεχομένου,επικοινωνιακά παιχνίδια, πανηγυρισμούς εκ των ουκ άνευ κι άνευ βαρύτητας  και τόσα άλλα που συγκροτούν μια...ασυγκρότητη πολιτική, χωρίς αρχή μέση και τέλος!
Βέβαια, σε μία καλώς εννοούμενη δημοκρατία, μια εκλεγμένη κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλλει την προσπάθειά της ολοκληρωμένα  και μετά να κριθεί από το λαό.
Τι παρατηρείται όμως μέχρι σήμερα; Ποια η εμφανής πορεία της και πάνω απ' όλα ποια τα κραυγαλαία σημάδια των αρχών  με τα οποία κρίθηκε και προτιμήθηκε από τους πολίτες;
Και δεν είναι τα υπεσχημένα της περί κατάργησης μνημονιακών νόμων και επιστροφή των αποδοχών στα επίπεδα του 2009, αλλά τα γνωστά συνθήματα της ελληνικής αριστεράς....για "απαλλαγή από το παλιό και το σάπιο", το "λαμογίστικο και ανήθικο"!
Κι όμως χρειάστηκαν λίγοι μήνες για να δει ο κόσμος...πως - ανεξαρτήτως του τι ψηφίζει ή τι πιστεύει, η σημερινή κυβέρνηση, ακόμα κι αν δεν είναι το ίδιο, έχει πράγματι πολλές ομοιότητες με αυτούς που αποκαλούσε..."παλιό και σάπιο".
Προσλήψεις ημετέρων σε καίριες κυβερνητικές θέσεις, τροπολογίες της νύχτας, ζάμπλουτους υπουργούς, κάλυψη δραστηριοτήτων με offshore εταιρείες, πολλά "θα", πολλές "κωλοτούμπες" και...πιστή τήρηση μιας κατά τ' άλλα  "καταστροφικής πολιτικής της Ε.Ε και του ΔΝΤ", που όχι μόνο προσκύνησε αλλά "χειροκροτεί" ως ένα αριστερό κόμμα της...συντηρητικής  ευρώπης!
Κι ο κόσμος που επέλεξε το "νέο" για να δει στην πράξη το αλλιώτικο από το "παλιό και σάπιο"; Τι θ κάνει; Θα υπομείνει το...δήθεν "νέο" ή θα επιστρέψει στο "παλιό";
Ο λαός μας πάντως λέει πως...μεταξύ των τυφλών ξεχωρίζει ο μονόφθαλμος  κι αυτός θα' ναι τελικά ο νικητής των εκλογών!

Πότε; Όταν οι εξελίξεις το επιβάλλουν. Είπαμε, πως η κυβέρνηση - η "νέα" - είναι δημοκρατικά εκλεγμένη και θα κριθεί σαν τέτοια  ή αλλιώς...αν δεν έχει "σαπίσει" και δεν έχει πέσει πρόωρα σαν "παραγινωμένο φρούτο"!

Ο Βασίλης Κικίλιας στον ΣΚΑΪ 89,4 Πάτρας

Στον απόηχο της επίσκεψή ς του στην Πάτρα και των δημόσιων αναφορών του «περί τσίρκου»

Τους Διευθυντές όλων των Γυμνασίων και Γενικών Λυκείων από Αίγιο,Καμάρες,Διακοπτό,Ακράτα κι Αιγείρας, καθώς και των ΕΠΑΛ και ΣΕΚ Αιγίου έχει καλέσει σε συνάντηση ενημέρωσης και διαλόγου ο Δημήτρης Τριανταφυλλόπουλος, ως νέος Πρόεδρος της "Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης" του Δήμου Αιγιάλειας. Στην ευρεία σύσκεψη εργασίας, που γίνεται για πρώτη φορά εξ αφορμής της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς και θα πραγματοποιηθεί σε αίθουσα του 1ου ΕΠΑΛ Αιγίου, ο Πρόεδρος της "Σ.Ε" θα ενημερώσει τα Στελέχη της Δ.Ε για την αλλαγή πλεύσης και το πλαίσιο της νέας πολιτικής που έχει ήδη χαράξει το Νομικό Πρόσωπο(Ν.Π.Δ.Δ) του Δήμου,